Het is voorbij..

Lieve lezers,

Dit is al weer het laatste bericht! De maanden coschappen en de twee weken reizen met mam en Noor zitten er al weer op...Gisterenavond zijn mam en Noor al vertrokken; ik blijf nog een dagje en dan stap ik vanavond ook in het vliegtuig..

De afgelopen twee weken:
De begonnen met het vertrek van Sita :( en de ochtend daarna de aankomst van mijn moeder en zus :)
We zijn meteen de stad Lima ingedoken: voor hen een regelrechte cultuurschok door meteen in oude busjes door de stad te boemelen...al dat getoeter..
´s Avonds was het kerstavond: Noor heeft die slapend doorgebracht; mam en ik hebben nog met de mensen van het hostel de typische paneton en chocolademelk gegeten en gedronken.

Uitgerust zijn we de volgende dag naar Arequipa gevlogen: een hele verademing na Lima. Toen Sita en ik daar twee maanden geleden waren hebben we meisje leren kennen dat toerisme studeerde. Zij, Xiomara, heeft ons toen ook al door de stad rond geleid en ditmaal zijn we zelfs twee dagen met haar op pad geweest: zij gidste ons, ik vertaalde alles. Zo hebben we o.a. de omgeving van Arequipa bezocht, heeft Noor een caviafokkerij gezien en hebben we de petroglyfen van el toro muerto bezocht: jammer dat meer dan de helft van de petroglyfen van de stenen afgekapt waren door ´schatrovers´´...en nu over de hele wereld behalve in Peru in musea liggen....

Xiomara nodigde ons uit om bij haar thuis te komen eten, samen met haar ouders en 6 broers en zussen! Pachamanca, heerlijk!

Xiomara wilde graag met ons uit gaan, maar aagezien woensdagavond niet zo´n uitgaansavond was, zijn we bij haar thuis gaan dansen: zij, haar broers, wij, muziekje aan en dansen maar, in de huiskamer!

Donderdags hebben we alle kloosters en abdijen van Arequipa wel bezocht, en dat zijn er veel! En natuurlijk elke dag de heerlijke empanadas (salteñas) gegeten :)
´s Avonds zijn we terug naar Lima gevlogen om de volgende dag meteen in de bus naar Huaráz te stappen. Op naar Huaráz!

Heerlijk was het om weer terug te zijn! Alleen al het verschil in lucht: vergeleken met al die benauwde steden is de lucht in Huaráz zo fris en gezond! De coca-thee hielp ons om aan de hoogte te wennen.
In Huaráz was ik de gids! Naar Wilkawaín..Chavín.. en natuurlijk oud en nieuw: met Francis en zijn vrouw, van het hostel, zijn we op stap geweest: alles was geel versierd, balonnen, confetti..net carnaval! Op de markt verkochten ze zelfs gele onderbroeken!

De ochtend van nieuwjaarsdag hebben we Amachi en zijn gezin bezocht: op het dakterras, in de zon, tussen de kippen, hebben we met een vino de higo op het nieuwe jaar gedronken.
Daarna zijn we bij Edda thuis gaan eten: ceviche en ají de gallina, met chicha..mmm!
´s Avonds zou de wereldberoemde Huano-zangeres Sonya Morales optreden: samen met Edda ben ik naar het concertveld geweest: ik was de enige gringa tussen alle dansende kinderen, jongeren, omaatjes...ik kon lekker makkelijk over hen heen kijken! Tegen de tijd dat we moesten gaan, omdat ik de bus moest halen, was Sonya er nog steeds niet... alleen Robert Pacheco heb ik dus gehoord..nog maar eens terug komen dus..

Net voordat we in de bus stapten kwamen Amachi en zijn dochtertje eraan: met twee enorme kado´s...een tapijt voor Sita en een boot van bot voor mij...heel lief, maar erg onpraktisch om mee te nemen..maar goed, met alles op schoot gingen we de bus in, de hele nacht, op naar Trujillo.

In Trujillo is zoveel te bekijken: prachtige koloniale huizen, die je vaak ook van binnen mag zien, kerken, Chan Chan de grootste modderstad ter wereld, de tempels van de zon en de maan...en nog zoveel zit onder het zand, pas een fractie heeft men tot nu toe op kunnen graven..vaak is geldgebrek een reden dat er geen archeologische opgravingen gedaan kunnen worden.
We hebben ook een privéverzameling van een man bezocht: hij was al in de 80 em had gedurende zijn hele leven zo´n 6000 stuks keramiek verzameld..! Een deel stond in dozen, een ander deel bij elkaar gepropt in een kamer onder een benzinestation....hij hoopte nog tijdens zijn leven mee te maken dat er een museum voor zijn verzameling zou komen..

De laatste twee dagen hebben we in Chiclayo doorgebracht, waar we o.a. de piramides van Túcume hebben bewonderd, ook weer van modder, en twee prachtige musea.

Gisteren naar Lima gevlogen en de laatste uurtjes doorgebracht in busjes, op naar de ruines van Pachacámac.

Nu dus de laatste uurtjes in Perú..een laatste menú, een laatste empanada, cafe von leche..Ik zal het land met al haar gewoonten en mensen gaan missen!

Iedereen heel erg bedankt voor alle reacties die ik steeds heb gekregen: het is heel fijn dat er vrienden thuis op je wachten!

Chau!
Hanneke